Ten most intresting Polish videoclips 2010 (only indie genres of music!)*

10. Funny animated video clip

It reminds me here and there Gorrillaz although, I think there are more  references to original Asiatic animation, or even Hollywood cartoons here than to Damon Alborn's clip. In general, it certainly required enormous work so, I regret, it wasn't made with more reasonable aesthetics (limiting the crazy amount of colours), because this isn't a fairytale for children (like Avatar ;).

OSZIBARACK - LIQUID SONG

Released on18 December 2010

9. Refined, creative, cosmic

There is a real complete scenario here that is already making this video exceptional in the world of music clips. Moreover, I think that the most interesting is this visual experimentation, with entirely imaginary universe,  intertwined with the cruel, more figurative one. And there was no need to use diverse shapes and clamours to make it work on the screen. It's minimal, and simply well done. (It won the most important music video award in Poland at 2010 Yach Film Festival)

BAJZEL - NIE ZNIKAJ 
                 (DON'T DISAPPEAR)

Released on 1June  2010

8. Cool, youthful, one scene video-clip!

I like this video very much even if you can't really find inside it anything extraordinary, except the plan sequence  technique, which still demands some patience and certain discipline on the film set. I dig the most for this cool Arctic Monkeys' authentic teenage ambiance and truly good sound. It's also the best official clip of this band according to me (the other ones are blazed by beautiful pictures, actors and views with no true emotions, to sweet to be authentic).

KUMKA OLIK - JAK MNIE KOCHASZ TO MNIE PUŚĆ
                             (IF YOU LOVE ME, LET ME GO)

Don't forget to enlarge the image before watching it!

Kumka Olik - Jak mnie kochasz to mnie puść

Kumka Olik | Myspace Music Videos

Released on 20 January 2011

7. FFF = Fresh + Fancy + Fine

This band is never bad or particularly good. Their music and clip don't arouse violent emotions in me but it's fine because after all I can't ignore them either. They are fancy looking and well playing trio that I need to hear and see sometimes, mostly to improve my crappy mood whether, I consider them significant or not.

TRES B. - VENUS UNTIED

très.b - Venus Untied from DDBC on Vimeo.

Released on 9 December 2010

6. It smells money but this video-clip is also very well conceived, no doubt about it.

I like the new Brodka look and music, she improved both of them after a certain break on the market of music.

Of course she has signed for big label so I can't count on her being creative and original forever but for this special moment, let's just loose ourselves admiring her lovely video clip. At the end, she had to play cool and courageous to act beyond the commercial expectations, bravo!

BRODKA - W PIECIU SMAKACH
                     (IN FIVE FLAVORS)

Brodka "W pięciu smakach" from Kijek / Adamski on Vimeo.

Released on 3 October 2010

    The Same category as lower  no. 5.   

AXMusique - SOMEWHERE SOMETHING

AXMusique - somewhere something from Sebastian Juszczyk on Vimeo.

Released on 18 October 2010

4. Hot polish reference to crazy 80thies

Oh my GOD! I fancy this video particularly. I could watch it over and over again. There are of course several important reasons for that. First, D4D comes from the same city, I was born. Secondly, they are the lonely case where Polish musicians manage to follow latest world tendencies. I really respect they creation because, it's diverse and unique especially inside the polish market music. This is snazzy!

D4D - LOVE IS DANGEROUS

D4D - Love Is Dangerous from D4D on Vimeo.

Released on 31 January 2011

[ must (re-) see at this year's Heineken Opener Festival ;]

3. Impressions Of A Futuristic Retro

I've actually saw this  motion picture, like hundred times so I don't know any more what's more exacting, the song or its video clip. Anyway, I'm not going to loose my mind trying to figure it out. I can just say that I love it, I adore it and pray for it !!!! O.K. maybe I exaggerated a bit with these prayers ;P  However, this little red car and these blurry streets constantly animated persuaded me to pick it for the final three greatest music video-clips 2010 in Poland. This is truly beautiful, in my opinion, proof of a huge sensibility! 

INDIGO TREE - I AM THE CAR

Released on 19 October 2009

2. Far outstanding hipsters' style

This is different. I can't find another word to describe it. Of course, if there is something like hipsters aesthetics preferences, this it! Their essential visual taste, materialised thanks to Paris Tetris.

Vintage, unusual, unconventional, finally against everything!

PARIS TETRIS - GENERIC MAN

Released on 23 November 2010

(Must see of this year's Heineken Opener Festival;)

1. Surreal, eccentric, the most charismatic 2010 music video-clip!

Watching this video is probably like tasting D. Lynch's visions or simply enjoying drugs' influence. Surreal or just hyper-realistic? Surely, violent and cruel in way. Because there are some strong, authentic emotions there. I love this enigmatic atmosphere and dark art direction. Characters and locations are mysterious, the music far from easy listening (at the begging). It makes me somehow feel alive, as if I were experiencing these images, instead of commonly watching them. I don't know why this short piece of artwork has such an influence on me. The truth is that, it just takes my breath away since 2min19s, when the climax starts, with the poetic slow motion but also paradoxically very dynamic part of this clip. 

Just look at the fantastic composition of lightening which has enormously important part in this video. Strong reflectors in completely dark spaces create disquieting shadows. On the other hand, it seems to draw as well, a border of safe zone, of common sense. Contrariwise, the darkness hides dangerous human nature.

Images, are from time to time, finely coloured by flashes of delicate shades (green, blue and yellow accents). 

Gosh, this clip is so sad and mad at the end that, I can't deal with it, inside my head. It doesn't stop to confuse me. I'm pretty sure that if I were able to tame it entirely, I would have fed up my fascination, after two minutes of watching it.

Fast editing, dramatic actions and these weird shots of the misty eye dog are particularly brilliant.  Pure genius! 

impressive work : art direction, video editing, film sets, costumes and calibration)

CZESLAW SPIEWA - KRUCHA BLONDYNKA 
                                     (FRAGILE BLONDE)

Released on 24 August 2010

Director: M. Nygaard Hemmingsen

Producer: Joanna Zofia Bard Mikolajczyk
Director of photography: Mads Køngerskov

Production & Costume design: Katarzyna Pielużek
Make up design: Żaneta Zuza Stefańska

Production Poland: Katarzyna Pielużek & Barbara Kaja Kaniewska
1st AC: Jacob Sofussen
Gaffer: Jerzy Irzyk, MG Service
Editor: Anders Skov
Colorist: Oliver Wolff
Still photographer: Barbara Kaja Kaniewska

Cast:
Andrzej Fiołek
Mateusz Irzycki
Jan Kozłowski
Krzysztof (Żbik),
Alina Kubiak
Tomasz Łapucha
Joanna Zofia Bard Mikołajczyk
Jakub Mroczyński
Iwona Pasińska
Żaklina Piechanowska
Halina Pucka
Paulina Szubarga
Piotr Twardosz
Ewa Wawrów
Krystian Wieczyński

Check out also a totally different opinion about best Polish video clips 2010

* The period concerns the end of 2009 and the beginning of 2011 as well.

Festiwal KINO POLSKA w paryskim Le Reflet Médicis 24-30 listopada 2010

Ostatni tydzień listopada zarezerwowany jest już tradycyjnie w paryskim kinie Le Re flet Medicis dla festiwalu KINO POLSKA.

Ta cykliczna impreza, organizowana przez Instytut Polski w Paryżu, tym razem odbywa się pod hasłem 30tej rocznicy Solidarności. Gromadząca się wieczorną porą, francuska publiczność, ma okazję zapoznać się z klasycznym filmem polskim reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego czy Agnieszki Holland, ale nie tylko. Ciekawą częścią programu będą seanse animacji oraz dokumentu. Szczególną jednak uwagę powinny przykuć ostatnie produkcje znad Bałtyku, bowiem znalazły się między nimi tytuły komercyjne i niezależne, historie cofające nas daleko w przeszłość oraz te zupełnie współczesne

"Wszystko co kocham" - Jacek Borcuch 2009

Serię debiutów w środę rozpoczął Borys Lankosz z jego głośnym w Polsce filmem „Rewers”. Ta czarna komedia stylizowana estetycznie na lata pięćdziesiąte znalazła szerokie uznanie krytyków w rodzimym kraju, zwłaszcza w postaci licznych nagród na festiwalach filmowych. Argumentem na umieszczenie debiutu Lankosza na samym początku line-upu była prawdopodobnie właśnie ogólna przychylność mediów. Osobiście jednak nie uważam tego filmu za najsilniejszy punkt programu. Otóż jak długo można rozliczać się z przeszłością? „Dom Zły” „Rewers”, „Wszystko co kocham” - Polacy skazani są w kinach na roztrząsanie dramatów sprzed pół wieku. Młodzi widzowie, czyli odbiorca statystycznie najważniejszy w przemyśle rozrywkowym traktuje tymczasem ten temat już wyłącznie historycznie. Dlatego w Paryżu obejdziemy się bez pierwszego tytułu, zbyt zaściankowego dla międzynarodowej publiczności. Na szczęście drugi i trzeci już wypadają dużo bardziej uniwersalnie. Traktują system komunistyczny z należytym dystansem uciekając się albo do błyskotliwej formy (Rewers) albo neutralizując gorycz wspominając smak słodkiej młodości (Wszystko co kocham).

Ostatecznie nasz zeszłoroczny kandydat do Oskara, zyskał ogólną sympatię zagranicznego widza, o czym, świadczyły spontaniczne wybuchy śmiechu na sali paryskiego Le Reflet Medicis.

Kolejnego dnia festiwalu już nikt się nie śmiał. Świnki Roberta Glińskiego to kino ciężkie, realistyczne, poruszające tematy trudne takie jak bieda, dziecięca prostytucja, upadek moralny. Zorganizowana po seansie tego filmu dyskusja z odtwórcą głównej roli, Filipem Garbaczem pozwoliła zauważyć jak bardzo kinematografia środkowoeuropejska może intrygować za granicą.

Nastoletni aktor odpowiadał na przeróżne pytania. Wiele z nich dotyczyło castingu oraz pracy na planie. Spotkanie zakończyło się zapewnieniami gościa o kontynuacji kariery aktorskiej i niemalejącym wokół niego zainteresowaniu. Świnki nie znalazły jeszcze dystrybutora ani w Polsce ani we Francji. Projekcja ta, miała więc wymiar wyjątkowy biorąc pod uwagę ograniczoną dostępność dzieła na terenie obu krajów. Co z kolei jest pewnie konsekwencją wyłamania się filmu spod mainstreamowych tendencji europejskiego przemysłu filmowego.

W piątkowy wieczór obejrzałam najbardziej zaskakujący film tegorocznego paryskiego festiwalu „Kino Polska”: Matka Teresa Od Kotów (2010). Reżyser tego znakomitego obrazu zjawił się po projekcji, aby zaspokoić ciekawość zgromadzonych cinefili. Podczas dyskusji padały interesujące interpretacje jego dzieła. Pytano między innymi o to, w jaki sposób Paweł Sala przygotowywał się do nakręcenia tak wstrząsającego wydarzenia, jakim jest zabójstwo matki. Dociekano znajomości reżysera z młodym zabójcą. Sala zapewnił, że to co wydarzyło się autentycznie w Warszawie luźno zainspirowało go do nakręcenia Matki Teresy Od Kotów. Dodał, iż nie śmiałby w jakikolwiek sposób zaburzać spokoju tej doświadczonej przez los rodziny. Tak, więc dochodzenie prawdy ograniczył do rozmów ze znajomymi zamordowanej oraz dokładnym przestudiowaniem raportów policyjnych. Reżyser podkreślił, że jego celem nie było dokumentalne przedstawienie tej historii czy znalezienie motywów jej zbrodni. Wprost przeciwnie zależało mu na odtworzeniu napięcia oraz silnych emocji, które towarzyszyły tym ludziom, na co dzień.

Język filmowy, którym posługuje się Paweł jest nowatorski. Jak sam przyznał do tego stopnia, że trudno było mu znaleźć w Polsce producenta. Niechęć do współpracy nad tym projektem argumentowano między innymi złożonością fabuły i zaburzeniem chronologii wydarzeń. 

Matka Teresa Od Kotów, tytułem parafrazuje znakomity thriller Kawalerowicza: Matka Joanna od aniołów. W obu filmach morderstwo to czyn tak niegodny cywilizowanego człowieka, że przypisuje się jego autorowi ważne motywy. Chcemy wierzyć, że zaistniałą okropność da się logicznie uzasadnić a tym samym uniknąć następnym razem. Można się w nim doszukać również odwołań do zagranicznych dzieł kultowych reżyserów: Michaela Haneke czy Gusa Van Santa.

Ku mojemu zdziwieniu na sali nie padło ani jedno skojarzenie z wymienionymi wyżej filmowcami .Znaleziono natomiast podobieństwa do spuścizny Kieślowskiego.

Ogólnie film został bardzo pozytywnie odebrany, ja natomiast po projekcji nie potrafiłam ukryć zdumienia i zafascynowania. 

 Okolicznościowa dekoracja jednej z sal kina Le Reflet Medicis

Half Nelson

dla smmn